Mijn paspop staat bij mij thuis in de slaapkamer. Freddy heet hij. Nee, dat is niet waar. Ik zou liegen. Eigenlijk heeft mijn pop geen naam. Om eerlijk te zijn vind ik Freddy niet eens zo geslaagd. Aan zijn voorgevormde penis te zien, heeft hij meer iets weg om Claude te noemen. Op zijn Frans. Franse kloten. Al zou ik echt niet weten hoe die eruit zien. Het is een gevoel. Vanuit de buik, weet je wel. De hele zomer al heeft hij een string van mij aan. Een hartje siert zijn bilspleet. « I love you » staat erin geschreven. Als het meezit mag hij naar mij kijken. Anders vliegt hij op straf. Dan kijk ik naar zijn gespierde kont. En kijkt hij naar de muur. Ik hoor hem niet klagen. En zolang mijn geweten niet boos op me is, laat ik mezelf begaan!
Recente reacties
 | bibomedia op Over mezelf |
 | Jonas op Brief van Babs aan Hans T… |
 | georgina75 op De stem van hun hart |
 | THEO op Brief van Babs aan Hans T… |
 | Georgina op De stem van hun hart |
En als hij iets te veel om aandacht vraagt, dan vliegt hij er gewoon uit, die Freddy
Heila, niet lachen met mijne Freddy, hé!!!
Elke gelijkenis is louter toevallig